امروز بازم مثل ديروز و مثل همه روزاي تنهاييم دلم گرفت
بازم بغضم شکست و اشک روي گونه هام نشست
آخه يادت داره ديونم ميکنه.......
غمت بد جور داره ويرونم ميکنه...
همه ميگن خيلي ديونم....
اما کاش اوناهم اينو بدونن....
بدونن تنها ترين تنها شدم....
يک برگ خشک و بي رويا شدم...
به زير پاي آدما خورد شدم و رها شدم...
يه روزي من واسه خودم بهارو سرو سودايي داشتم....
اما حالا...فنا شدم..به پاي تو تباه شدم...
به خاطره لطف پراز محبتت...
از درخت زندگي واسه هميشه جداشدم....
اما...بازم مثل همه شعرام ميگم...
فداي سرت....که من فنا شدم...
عزيزم ...تو بخند....
يادت نره به روي هرچي غمه درو ببند..

بي تو تنها گريه کردم توي شب ها بي ستاره
انتظار تو کشيدم تا که برگردي دوباره
در غروب رفتن تو لحظه هايم را شکستم
زير بارون جدايي با خيال تو نشستم
پشت شيشه روز و شب دل به بارون مي سپارم
من براي گريه هايم چشمه ها رو کم مي ارم
انتظار با تو بودن منو از پا در مي ياره
ترس از اين دارم که بي تو تا ابد چشمام بباره
بي خبر از حال هم خوابييدن چه سود؟؟؟
بر مزار مردگان خويش ناليدن چه سود؟؟؟؟
زنده را تا زنده است بايد به فريادش رسيد
ور نه بر سنگ مزارش آب پاشيدن چه سود؟؟؟
گر نرفتي خانه اش تا زنده بود
خانه صاحب غزا تا صبح خوابيدن چه سود؟؟؟؟
گر نپرسي حال من تا زنده ام
بعد از مرگم اشک و ناليدن چه سود؟؟؟
به تقاص چه گناهي بايد اينجوري بسوزم
واسه ي يه اشتباهي چه اومد به حال و روزم
مگه من چه كرده بودم كه چنين شكسته قلبم
اه از اين خيال چشمات كه منو گرفته از من
رسم اين دوره زمونه شده عاشق كشي اما
بيچاره عاشق خسته كه شده تارك دنيا
حالا باز حرفاي مردم ميشينه توي خيالم
كي ميشه دل بسوزوني تو براي حال زارم
هميشه تو رو تو خوابها توي رويا ها مي بينم
براي يه لحظه ي ناب تو ي آغوشت مي شينم
ولي اين فقط يه خوابه منم و يه دل خسته
به خدا كه چشم به راهتم پشت اين دراي بسته
آنکه مست آمد و دستي به دل ما زد و رفت ،
در اين خانه ندانم به چه سودا زد و رفت
خواست تنهايي ما را به رخ ما بکشد،
تنه اي بر در اين خانه تنها زد و رفت .
      من با تو چقدر ساده رفتم بر باد
      تو نام مرا چه زود بردي از ياد
      من حبه ي قند کوچکي بودم که
      از دست تو در پياله ي چاي افتاد
      شانه هايم زير بار غم شکست
      شاخه هاي سبز اميدم شکست
      عشق ما در شيشه فرهاد بود
      عشق شيرين ريشه اش در باد بود
      هيچ کس حرف صداقت را نزد
      هيچ کس دل را بر اين دريا نزد
      يک نفر امروز در چشمم شکست
      يک نفر بار سفر بست و گسست
      يک نفر با خاطراتم دور شد
      يک نفر با قصه ها محشور شد

بي تو تنها گريه کردم توي شب ها بي ستاره
انتظار تو کشيدم تا که برگردي دوباره
در غروب رفتن تو لحظه هايم را شکستم
زير بارون جدايي با خيال تو نشستم
پشت شيشه روز و شب دل به بارون مي سپارم
من براي گريه هايم چشمه ها رو کم مي ارم
انتظار با تو بودن منو از پا در مي ياره
ترس از اين دارم که بي تو تا ابد چشمام بباره
بي خبر از حال هم خوابييدن چه سود؟؟؟
بر مزار مردگان خويش ناليدن چه سود؟؟؟؟
زنده را تا زنده است بايد به فريادش رسيد
ور نه بر سنگ مزارش آب پاشيدن چه سود؟؟؟
گر نرفتي خانه اش تا زنده بود
خانه صاحب غزا تا صبح خوابيدن چه سود؟؟؟؟
گر نپرسي حال من تا زنده ام
بعد از مرگم اشک و ناليدن چه سود؟؟؟
به تقاص چه گناهي بايد اينجوري بسوزم
واسه ي يه اشتباهي چه اومد به حال و روزم
مگه من چه كرده بودم كه چنين شكسته قلبم
اه از اين خيال چشمات كه منو گرفته از من
رسم اين دوره زمونه شده عاشق كشي اما
بيچاره عاشق خسته كه شده تارك دنيا
حالا باز حرفاي مردم ميشينه توي خيالم
كي ميشه دل بسوزوني تو براي حال زارم
هميشه تو رو تو خوابها توي رويا ها مي بينم
براي يه لحظه ي ناب تو ي آغوشت مي شينم
ولي اين فقط يه خوابه منم و يه دل خسته
به خدا كه چشم به راهتم پشت اين دراي بسته
آنکه مست آمد و دستي به دل ما زد و رفت ،
در اين خانه ندانم به چه سودا زد و رفت
خواست تنهايي ما را به رخ ما بکشد،
تنه اي بر در اين خانه تنها زد و رفت .
      من با تو چقدر ساده رفتم بر باد
      تو نام مرا چه زود بردي از ياد
      من حبه ي قند کوچکي بودم که
      از دست تو در پياله ي چاي افتاد
      شانه هايم زير بار غم شکست
      شاخه هاي سبز اميدم شکست
      عشق ما در شيشه فرهاد بود
      عشق شيرين ريشه اش در باد بود
      هيچ کس حرف صداقت را نزد
      هيچ کس دل را بر اين دريا نزد
      يک نفر امروز در چشمم شکست
      يک نفر بار سفر بست و گسست
      يک نفر با خاطراتم دور شد
      يک نفر با قصه ها محشور شد

مردي که خيلي عاشق بود پشت شيشه آسمانخراش نشسته و سيگار مي کشيد . مرد آنقدر عاشق بود که وقتي آخرين پک را به سيگار زد يادش رفت که بايد ته سيگارش را پايين بياندازد ، نه خودش را

سلام به شما عزیزان
امیدوارم حالتون خوب باشه وبلاگ جدید رو ساختم هر کسی خواست با من همکاری کنه تا یه وبلاگ خوب از آب در بیاریم به من بگه تا یه نام کاربری بهش بدم تا فعالیت خود را آغاز کنه امیدوارم یه وبلاگ محشر بشه که البته با کمک شما عزیزان خواهد شد

با سلام خدمت عزیزانی که به این وبلاگ سر زدن دوستان عزیزم من قصد دارم با چند تا از شما ها وبلاگ گروهی بسازم کسانی که مایلند میتواند به آی دی من یا به شماره من تماس بگیرند تا عقایدم را برایشان بگویم البته بیشتر دوست دارم با آنهایی وبلاگ رو بسازم که به مرگ عشق رسیده باشند چون ... منتظر پیام های شما هستم قول میدم وبلاگ خیلی زیبایی بشه بیایید دل شکسته ها به همه ثابت کنیم که عاشقی همیشه یک طرفه است عاشقان به هم نمیرسند این چیزی هست که من و خیلی از شما عزیزان بهش رسیدید راستی من سرباز هستم البته ۴ ماه دیگه تمام میشه پس اگه یکم دیر جوابه پیامهایتان را دادم دلگیر نشین ازم منتظره تان هستم

بعد از رفتنت دستان منتظرم را در باغچه احساس تو کاشتم تا که به وقت
آمدنت درختي شود از چشم انتظاري هاي من.و تمام خاطرات کهنه ات را قاب کردم
و بر ديوار احساس فرو ريخته ام آويختم تا تو بيايي.
هر چند که بغض و کينه همچون پيچکي بر استواري هاي تن زخمي دار شکسته ام
پيچيده ليک هنوز سحرگاهان اشک قرباني ميکنم تا تو بيايي
و بعد از رفتنت لحظه ها را ميشمارم  تک به تک و خورشيد را براي حضور
بيشرمانه اش در آسمان ملامت ميکنم.و چشمانم را بدرقه راهت ميکنم و اشکهايم
را پشت پايت ميريزم تا که شايد نه براي من به حرم انتظارم باز ايي
و به نگاه سردت که از پشت پنجره چشمانت به انتظارم طعنه وار ميخنديد دل
نبستم و از حاشيه تنهايي مسير گم کرده نفسهايت را جستجو کردم
من تورا تنها تورا از ميان تمام آرزوهايم آرزو کردم تا توبيايي
دلم گرفته از اين روزگار دلتنگي
گرفته اند دلم را به کـار دلتنگي
دلم دوباره در انبوه خستگي ها ماند
گــــرفت آينــــــه ام را غـبار دلتنگي
شکست پشت من از داغ بي تو بودنها
به روي شـــــانه دل مانـــد بار دلتنگي
درون هاله اي از اشک مانده سرگردان
نگاه خســـــــته مـــن در مدار دلتنگي
از آن زمان که تو از پيش ما سفر کردي
نشسته ايم من و دل کـــــنار دلتنگي
دگر پرنده احساس مــن نمي خواند
مگر سرود غم از شاخسار دلتنگي
بيا که ثانيه ها بي تو کند مي گذرد
بيا که بگذرد اين روزگـــــار دلتنگي
بـه كـوتـاهـي عمــر آشـنـا يي        مرا بي همزبان ، بگذارو بگذر
درين ويرانه دل،گاهي نگاهي        به رسم يادگـار، بگـذار و بگذر
برو، تا از زمانـه جا نمـاندي         توهم زخمي مرا ، بگذاروبگذر
دوچشمم راكه مشتاق توهستند       كنون درسيل خون، بگذاروبگذر
بـگو بـاران بشويد خـاطراتت        مرا چون خاطره ، بگذاروبگذر
بـرو آنجـا كـه آرامش  بيـابي        مـرا آرام مـن ، بگـذار و بگذر
ازين پس مونسم با شعله هجر      مـرا در آتشـت ، بگـذار و بگذر
ميگن زمين مي چرخه
لعنت به هر چي  چرخه
چرخي که عاشقم  کرد
چرخي که عشقمو برد
چرخي که قلب پاکم
سوار اون زمين خورد
چرخي که دوخت و دوزش
گذشت شام و روزش
مارو زهم جدا کرد
چه فتنه ها به پا کرد...
عشقم را خريداري نيست دلم را دلداري نيست
لبانم را خنده اي نيست چشمانم را نگاهي نيست
دستانم را نوازشي نيست آسمانم را پرنده اي نيست
دنيايم را زندگي نيست.....
کردي آهنگ سفر، اما پشيمان مي شوي
چون به ياد آري پريشانم، پريشان مي شوي
گر به خاطر آوري اين اشک جانسوز مرا
انچه من هستم کنون در عاشقي،آن مي شوي
سر به زانو گريه هايم را اگر بيني به خواب
چون سپند از بهر ديدارم شتابان مي شوي
عزم هجران کرده اي شايد فراموشم کني
گر خزان عمر ما را بنگري با رفتنت
همچو ابر نوبهاران اشکريزان مي شوي
بشکند پيمانه صبرم ولي در چشم خلق
چون دگر خوبان تو هم بشکسته پيمان مي شوي
بينم آن روزي که چون پروانه بهر سوختن
پاي تا سر آتش و سر تا به پا جان مي شوي
مرغ باغ عشقي و دور از تو جان خواهم سپرد
آن زمان بي همزبان در اين گلستان ميشوي

می خواستم که عقده ی دل وا کنم ، نشد 

سلام به همه ی دوستان کوتاهی منو بپذیرین شرمنده ام به خدا وبلاگ و یه چند وقتی هست که رهاش کردم و یه معذرت خواهی بدهکارم به انهایی که اومدن سر زدن و نتونستم من به آنها سر بزنم به خدا خیلی گرفتارم

دلم گرفته،اي دوست!هوايگريه با من؛